Zasada działania pompy odśrodkowej do szlamu

Obrót wirnika jest ściśle związany z procesem wdychania cieczy. Silnik napędza wał pompy, który obraca się, dzięki czemu wirnik obraca się z dużą prędkością. Wirnik posiada wiele łopatek, których kształt i rozmiary są zoptymalizowane pod kątem specjalistycznego przetwarzania mediów zawierających cząstki stałe.

Pod wpływem działania szybkich obrotów wirnika w centralnej części wirnika tworzy się strefa niskiego ciśnienia. Płyny zewnętrzne, w tym ciecze i cząstki stałe, są zasysane do centralnej części wirnika przez przewód ssący i komorę ssącą pompy szlamowej, napędzanej ciśnieniem atmosferycznym lub ciśnieniem układu wstępnego pompowania.

Następnie mamy proces przyspieszenia odśrodkowego i konwersji energii. Gdy ciecz dostanie się do wirnika, łopatki zaczynają na nią oddziaływać, powodując jej przyspieszenie w kierunku łopatek i ruch w kierunku zewnętrznej krawędzi na skutek działania siły odśrodkowej. W procesie tym cząstki stałe zostają zawieszone w cieczy i przemieszczają się wraz z nią.

W miarę jak ciecz przyspiesza i jest wypychana w kierunku zewnętrznej krawędzi wirnika, jej energia kinetyczna stopniowo zamienia się w energię ciśnienia. Gdy ciecz zostanie podana pod odpowiednim ciśnieniem, zostaje ona wypompowana z wylotu pompy i przetransportowana do miejsca przeznaczenia przez linię spustową.

Cały proces jest ciągłym cyklem. Wirnik nadal się obraca, a powyższy proces nadal zachodzi, dzięki czemu możliwe jest ciągłe dostarczanie płynu. W obudowie pompy ślimakowej, na skutek stopniowego rozszerzania się kanału przepływowego, ciecz będzie stopniowo zwalniać, a jednocześnie część energii kinetycznej zostanie zamieniona w energię ciśnienia statycznego i ostatecznie wpłynie do rury tłocznej pod wyższym ciśnieniem.